Over Pascale Bruinen

Inspirerende schrijver en spreker met een passie voor verbinding.

Review Peter R. de Vries en digitaal leesfragment “Het jaar van de uil”

Het gaat er nu hard op aan. Nog maar 17 dagen en dan verschijnt mijn tweede boek, ‘Het jaar van de uil’ bij Kosmos Uitgevers!

Review van Peter R. de Vries:

“In één ruk heb ik je boek ‘Het jaar van de uil’ gelezen… Ik wil je een groot compliment maken: het is een prachtig, ontroerend boek geworden! Als buitenstaander werd ik vanaf de eerste bladzijde gepakt door het verhaal en was er op gebrand om het uit te lezen! Ik vind het een mooi, liefdevol en goed geschreven boek, dat de speciale relatie tussen vader en dochter geweldig verwoordt. Ik schaam me niet om te zeggen dat er behoorlijk wat passages waren, waarbij ontroering zich ook van mij meester maakte. Het is prachtig hoe je uit zo’n verdrietige gebeurtenis een mooi en blijvend eerbetoon hebt weten te maken waarvan we allemaal iets kunnen leren! On the other side of fear, lies freedom…”

Review Isabel Beije, eindredacteur ‘Mijn Geheim’:

“Ik heb het boek met veel plezier gelezen! Wat een mooie reis heb je beschreven, van het hoofd naar het hart! En wat een bijzondere voorbeelden van zoveel ‘zogenaamde’ toevalligheden die tot grote veranderingen in je leven hebben geleid.”

Voor wie na het lezen van deze reviews niet meer tot 25 oktober a.s. kan wachten voeg ik hier de link in voor het digitale leesfragment: Bekijk hier het inkijkexemplaar.

OVER HET BOEK: In ‘Het jaar van de uil’ beschrijft Pascale haar emotionele wanhoop na de dood van haar vader. Als ze na een intense rouwperiode, waarin een reeks opmerkelijke gebeurtenissen plaatsvindt, eindelijk langzaam uit het dal is geklommen, beleeft ze een intense spirituele ervaring. Ze beseft dat ze hierdoor voorgoed is veranderd. Voortaan volgt Pascale nog maar één weg: die van haar hart.

afbeelding-7

 

Aanbevelen op LinkedIn?

Beste blogvrienden, sinds kort zit ik ook op LinkedIn. Op deze blog heb ik vaker lovende kritieken mogen ontvangen op mijn boek, “Mijn eerste lijk is gelukkig vers”, mijn columns voor het Algemeen Dagblad en mijn blogposts. Daarom zou ik jullie willen vragen of jullie mij op LinkedIn een aanbeveling zouden willen geven voor mijn schrijverskwaliteiten en/of andere kwaliteiten waarmee jullie bekend zijn. Dat kun je heel eenvoudig doen door een vinkje te zetten bij die vaardigheid (onder het kopje “Vaardigheden”) die jij op mij van toepassing vindt. Dat zou ik zeer op prijs stellen. Hiertoe is wel noodzakelijk dat we “gelinkt” zijn op LinkedIn. Indien dit het geval is kun je ook een persoonlijke aanbevelingstekst maken door naar mijn LinkedIn profiel te gaan en bij de profielfoto op het omlaag wijzende pijltje te gaan staan; scroll dan naar “Aanbevelen”. Ik ben op LinkedIn te vinden via https://nl.linkedin.com/in/pascalebruinen. Alvast heel veel dank voor jullie moeite en uiteraard ben ik graag tot een wederdienst bereid!

Barcelona, de Parel van Catalonië

Als cruisebestemming is Barcelona zeer gevarieerd. Vanuit de haven ben je zo bij alle belangrijke bezienswaardigheden.

Barcelona is de trotse en eigenzinnige hoofdstad van de autonome regio Catalonië en de tweede stad van Spanje. De Catalaanse taal is hier de eerste taal, het Spaans komt op de tweede plaats. Barcelona ligt in het noordoosten van Spanje aan de Middellandse zee en bezit tal van bezienswaardigheden. Als je maar weinig tijd hebt en graag zelf de stad verkent is het misschien een aanrader om een hop on, hop off-bus te boeken die je brengt naar alles wat de moeite waard is. Je kunt onderweg dan naar believen uit- en opstappen.

De rode route begint op Plaça Catalunya, het grote centrale plein met de fontein in het midden. Van daaruit kun je een wandeling maken over de Rambla (maar let hier ook op eventuele zakkenrollers die in de drukte hun slag willen slaan!). Op de Rambla vind je vele straatartiesten, allerlei kraampjes met bloemen en souvenirs maar ook een enorme overdekte markthal, de Boquería, dat een bezoekje meer dan waard is. Aan een van de zijstraten van de Rambla ligt het mooie Plaça Reial, een vierkant plein met mooie statige gebouwen omzoomd door palmen. Er zijn vele restaurants waar je gezellig buiten kunt eten.

Aan de andere kant van Plaça Catalunya bevindt zich de chique winkelstraat Passeig de Gràcia waaraan tal van bekende (en dure!) modemerken je verleiden met hun prachtige etalages. Maar aan deze mooie, brede avenue liggen ook de wereldberoemde gebouwen met die typische art nouveau stijl van de Catalaanse architect Gaudí, zoals Casa Batlló en La Pedrera. Aarzel niet om op de Passeig de Gràcia een terrasje te pikken en je te goed te doen aan overheerlijke tapas want Barcelona is weliswaar een mondaine wereldstad, maar eten en drinken is er nog steeds veel goedkoper dan in Nederland.

De rode route voert je verder naar de enorme Plaça d’Espanya, het Poble Espanyol (een groot openlucht museum met daarin allerlei exacte replica’s van markante gebouwen uit heel Spanje, leuk voor volwassenen en kinderen!) en de berg Montjuic, van waar je een prachtig uitzicht hebt over de stad.

Van daaruit gaat de bus nog naar de oude haven (Port Vell), de Olympische haven en de oude Gotische wijk (Barri Gótic) waar het heerlijk slenteren is en je je in supersmalle schaduwrijke straatjes even ver terug in de tijd waant.

De blauwe route moet je nemen als je graag de Sagrada Familia wit zien, de wereldberoemde kathedraal die nog steeds niet af is. In het bijzondere Parque Güelll zijn tal van prachtige gebouwen en mozaïeken van Gaudí te bewonderen. Maar deze route stopt ook bij het stadion Camp Nou van FC Barcelona, dus voetballiefhebbers komen hier ook volop aan hun trekken.

Barcelona combineert de voordelen van een wereldstad met een ligging aan de Middellandse Zee en beschikt daarom over een heus stadsstrand, la Barceloneta. Het mag dan wel niet het mooiste of het schoonste strand zijn, maar het is er wel gezellig. Lekker om even tussen het shoppen door af te koelen!

Buiten de stad zou je het klooster van Montserrat kunnen bezoeken dat hoog tegen een berg is aangebouwd. Royal Caribbean biedt ook excursies aan die een stadstour combineren met een trip naar dit klooster.

Maar wat je ook kiest, je zult er zeker van genieten!

© Pascale Bruinen

barcelona, parel

Deze column is op 5 september 2014 verschenen als blogpost op http://www.royalcaribbean.nl/Blog.

 

 

Nautische Mijmeringen

De zee is nagenoeg glad. Her en der rimpelt ze lieflijk, alsof een vrouwenhand zachtjes over blauw fluweel strijkt. Het water is als een schilderspalet waarop de kunstenaar los is gegaan in alle mogelijke kleuren blauw. Dichtbij zie ik azuur, turkoois en aquamarijn. Als mijn blik verder weg dwaalt over de reling ontwaar ik saffier, staal- en hemelsblauwe tinten, om aan de einder tenslotte te eindigen in een mengeling van de kleur van korenbloemen, kobalt en de inhuldigingsjurk van Máxima.

Ons schip lijkt niet zozeer te varen, maar eerder volslagen moeiteloos te glijden over een onmetelijke zilte vlakte. Hier wordt stilte hoorbaar.

Het eindeloze ritme van het water heeft een hypnotisch effect op me. Ik staar en staar en staar. Mijn ogen, gewend als ze zijn aan het ingeklemd zitten tussen de vier muren van huis, kantoor en zittingszalen, kunnen er maar geen genoeg van krijgen. De weidsheid van de zee geeft me een enorm gevoel van vrijheid. Mijn gelukshormonen zijn nog de enige die werken. Die maken nu zelfs overuren.

De zon zakt langzaam richting horizon. Voordat ze straks helemaal verdwijnt, laat ze mij eerst nog genieten van een onvoorstelbare lichtshow. Als haar stralen de golven raken, lijken ze eerst in miljoenen glazen stukjes te breken om vervolgens in een glinsterende sterretjesregen neer te dwarrelen.

Cruisen is ideaal voor moderne nomaden zoals ik. Voor mij niks ergers dan verplicht twee weken op één en dezelfde locatie te moeten zitten. De eerste avond met zijn allen even naar dat gezellige stadje. Leuk! De tweede avond ook, al heb ik het stadje dan al in een kwartiertje gezien want alles is nu een stuk bekender. En de derde avond verveel ik me er doorgaans al dood, zeker als er alleen maar van die toeristenwinkeltjes zijn.

Nee, dan cruisen! Het is heel dubbel: ik zie altijd reikhalzend uit naar de volgende bestemming maar ben evenzeer in mijn nopjes als we ’s avonds weer uitvaren, het onbekende tegemoet. Volgens de ongeschreven wetten van het cruiseleven wordt er dan altijd gezwaaid naar mensen op passerende bootjes (en geloof me, in vergelijking met ons schip lijken álle andere vaartuigen eerder van speelgoedformaat). En het leuke is: die zwaaien ook zonder uitzondering terug. Dat heeft gewoon wat. Volslagen onbekenden op weg naar totaal verschillende bestemmingen wiens zeewegen zich dat ene moment even kruisen en die elkaar enthousiast begroeten…Ik krijg er, ook na al die jaren, nog steeds kippenvel van.

Het blijft een heerlijk gevoel om na een opwindende ontdekkingsdag aan wal weer terug te keren op het schip, dat in feite een bestemming op zich is. De bemanning heeft gelijk als ze ons vriendelijk begroeten met “Welcome home!” want zo voelt het ook echt. En ’s ochtends is het steeds een feest om aan dek te gaan en te zien naar welke prachtige nieuwe plek het schip me nu weer heeft gebracht.

Ah, het leven op zee is mooi.

nautische mijmeringen

Top 5 van Domme Cruisevragen…

Net terug van een cruise door de Middellandse en Adriatische Zee wil ik jullie een top 5 van Domme Cruisevragen niet onthouden (let wel: die zijn echt door passagiers aan boord gesteld aan de bemanning):

Op nummer 5…”Gebruiken jullie zeewater voor het spoelen van het toilet?” Antwoord: Who cares? Ik denk niet dat er iemand is die eraan zal gaan proeven.

Op nummer 4….”Gaan deze trappen omhoog of omlaag?” Antwoord: Euh…

Op nummer 3: “Maakt het schip haar eigen electriciteit?” Antwoord: Nee, de kapitein steekt in de haven van Civitavecchia een stekker in het stopcontact en trekt dan vervolgens een 4.000 kilometer lange electriciteitssnoer achter zich aan.

Op nummer 2: “Is dit eiland helemaal omringd door water?” Antwoord: Wat dacht je zelf?

En wat mij betreft de onbetwiste nummer 1: “Woont de bemanning aan boord?” Antwoord: Nee, die gaan iedere avond rond 23.00 uur in een sloep eraf en roeien dan naar het dichtstbijzijnde vaste land.

Zo zie je maar weer dat nog lang niet iedereen die gaat varen er het fijne van weet. Misschien toch een goed idee om eerst maar eens mijn blog te raadplegen!

 

Breaking News

Gisteren heb ik een contract getekend voor mijn eerste boek bij uitgeverij De Fontein! Uitgerekend ook nog op de verjaardag van mijn overleden vader, aan wie ik het boek zal opdragen. Ik ben super blij en ontzettend trots op deze mijlpaal.

Onderstaand vinden jullie de tekst die vandaag verscheen op de website van de uitgeverij:

“Pascale Bruinen tekende deze week bij Uitgeverij De Fontein het contract voor haar eerste boek ‘Mijn eerste lijk is gelukkig vers’. Hierin geeft ze een kijkje achter de schermen in haar functie van officier van justitie en beschrijft ze aan de hand van veel voorbeelden welke impact haar werk op haar heeft als mens en moeder.

‘Mijn eerste lijk is gelukkig vers. Lotgevallen van een vrouwelijke officier van justitie’ verschijnt begin 2015 bij Uitgeverij De Fontein.

Pascale Bruinen is officier van justitie in Maastricht en schrijft columns voor het Algemeen Dagblad. Ook heeft ze artikelen geschreven voor Fabulous Mama Magazine en blogt ze regelmatig op haar eigen sites,www.coolcolumns.com en www.cruisecraver.com.”

Uiteraard zal ik jullie op de hoogte houden van de voortgang!

Veel liefs van Pascale

Eerste keer cruisen…

Wil je weten hoe het voelt als je voor het eerst gaat cruisen op zo’n prachtig, wit schip en mag uitvaren naar onbekende verten?

Lees dan onderstaande column!

Cruisen

Mijn taxi nadert de haven van Miami. Ik kijk letterlijk reikhalzend uit naar het moment dat ik voor de allereerste keer in mijn leven het enorme schip met eigen ogen zal zien.

Tuurlijk, de folders, afbeeldingen en filmpjes op internet heb ik allemaal al gezien. Ettelijke keren. Toch ben ik totaal onvoorbereid op het ontzag dat zich van me meester maakt als de chauffeur plots stopt op de kade en ik een allereerste blik werp op Haar. Ik kan alleen maar met open mond kijken. Omhoog, omhoog, nog hoger. Ondanks Haar gigantische afmetingen word ik onmiddellijk getroffen door Haar stralend witte en ranke schoonheid.

Het welhaast verblindende zonlicht weerkaatst in de saffierkleurige golven die op hun beurt weerspiegelen op Haar sierlijke boeg. Aan dek wapperen de vlaggetjes van talloze landen vrolijk in de zwoele bries als teken van warm welkom aan alle verschillende nationaliteiten die weldra aan boord zullen gaan. Het is te veel om te bevatten. Een soort van nautische “Shock and Awe”.

Eenmaal aan boord is het al niet anders. Als in een zoete droom loop ik rond, bijna zwevend van het gelukzalige gevoel dat ik krijg bij het zien van zoveel moois. Een prachtig pooldeck met twee zwembaden, jacuzzi’s en loungehoeken. Een gezellig terras op de achtersteven, waar ik mezelf al zie zitten aan het ontbijt. Een spa waar je je gelijk helemaal Zen voelt.

Ik loop door de winkelstraat, gluur in de bibliotheek en verbaas me over het enorme theater. Mijn honger kan gestild worden in vier restaurants en sportieve neigingen kan ik kwijt op het basketbalveld, aan de klimmuur of op de atletiekbaan. En in de fitnessruimte natuurlijk, die voorzien is van de allernieuwste apparaten.

Al snel voel ik me een soort van nieuwerwetse ontdekkingsreiziger die dan weer hier, dan weer daar stuit op onverwachte hoekjes, gezellige zitjes of een intiem barretje. De adrenaline giert door mijn lichaam van opwinding bij het idee dat ik hier een volle week van mag gaan genieten. En hoewel er in totaal zo’n vierduizend passagiers en bemanningsleden aan boord zijn, is het schip zo groot dat je zonder al te veel inspanning een rustig plekje kunt vinden. Buiten of binnen. Maar de echte luxe van dit majestueuze schip is het onovertroffen zeezicht.

Na de verplichte dril compleet met reddingsvesten ben ik maar net terug aan dek of er klinkt opeens een oorverdovend geluid uit de reusachtige scheepshoorn. De bijbehorende trillingen golven door mijn lichaam alsof iemand in mijn maag een drumsolo ten beste geeft. Tegelijkertijd voel ik een wave van gespannen verwachting gaan door de menigte, die zich als één man haast naar de reling aan de kant van de kade. Ik dring me er tussen en kijk als betoverd toe hoe het enorme schip zich schijnbaar moeiteloos zijwaarts van de kant af beweegt, als ware het een reuzenkrab.

Ik zie meer dat Ze vaart dan dat ik het voel. De streep water tussen de kade en de zijkant van het schip wordt allengs groter. Vanaf mijn vijftiende verdieping zwaai ik, net als mijn medepassagiers, naar onbekende achterblijvers van het formaat Legopoppetje op de kade. Ik voel een zilte bries door mijn haren gaan. De scheepshoorn loeit nogmaals zijn vaarwel. Ondanks de hitte voel ik dat ik kippenvel krijg.

Al mijn zintuigen staan op scherp. Alsof mijn radar, net als die van het schip, helemaal open staat. Klaar om iedere indruk als een spons te absorberen. Ik kijk om me heen. Iedereen lacht, ontdekt en slaakt verrukte kreetjes bij elke nieuwe verrassing. Onder de laatste zonnestralen van de dag speelt de band van rastamannen Bob Marley reggae. De langzaam deinende vrolijkheid van het ritme werkt aanstekelijk. De glimlach om mijn mond is een blijvertje. Ik kan niet anders.

Ik richt mijn blik op de kleine, wendbare boot van de pilot, die Haar begeleidt bij een veilige uittocht uit de haven. Daarginds lonkt de havenmond. Nog even en we zijn buitengaats. De veelbelovende vrijheid van volle zee.

Terwijl de skyline van Miami in de warmroze gloed van de snel ondergaande zon steeds verder uit het zicht verdwijnt, wordt mijn verwachtingsvolle gevoel bijna tastbaar. De belofte van onbekende verten, tropische oorden en uitbundige Caribische vegetatie die pijn doet aan je ogen. Van nieuwe vrienden maken, zwemmen met dolfijnen en het witter dan witte zand tussen je tenen. Van kristalhelder warm water, snorkelen tussen veelkleurige vissen en zorgeloos relaxen in een hangmat.

Ik zucht. Een zucht die uit mijn allerdiepste binnenste lijkt te komen. Het is een zucht van puur geluk. Ik lééf. Ik geniet. Ik cruise.

© Pascale Bruinen

Cruise Control (2)

Cruisen? Moet je gewoon eens doen.

Zoals ik, kortgeleden. Ruim anderhalve week grenzeloos genieten op de Celebrity Reflection. Vanaf het allerprilste moment dat ik voet aan boord zet, gaat mijn radar open staan. Al mijn zintuigen staan op scherp, zodat ik alles helderder waarneem.

Meestal duurt het niet lang of de eerste bijzondere reiziger trekt al mijn aandacht. En ja hoor, al tijdens de voor alle passagiers verplichte general emergency drill valt mijn oog op een vrouw die – zo schat ik – zeker achter in de zestig is maar qua gezicht eerder dertig lijkt. Ze heeft een kinderlijk figuurtje en is van top tot teen gehuld in designer-kleding met bijpassende juwelen. Getuige de immer glimlachende en trotse eigenaar van dit popje, een zo te zien welgestelde Japanse meneer, zijn het geen neppers maar het echte werk.

Het frêle vrouwtje heeft het hoogste woord en is het stralende middelpunt van een hele cirtkel mannen en vrouwen die zich om haar heen heeft gevormd en aan haar opgespoten lippen hangt. De Japanse echtgenoot kijkt vergenoegd toe en ziet dat het goed is.

H. en ik aanschouwen dit tafereel in stilte. Even later zeg ik: “Ze doet me denken aan Marijke Helwegen”. En voilà, voortaan zal deze dame de komende tijd als Marijke door het leven  gaan. En zo gaat dat voortdurend, want er is altijd wel weer iemand die ons aan de een of andere BN-er, verre neef of gekke kennis doet denken.

Eenmaal wat langer aan boord doet zich een even grappig als bijzonder verschijnsel voor. Want op de een of andere manier vallen bepaalde personen ons meer op dan andere. Vervolgens komen we die erna ook iedere dag tegen. En dat is best bijzonder, op een schip met zo’n 3500 passagiers. Dan weer zit hij of zij naast ons bij de lunch, ligt het subject in kwestie pal naast ons op een ligbed aan dek of blijkt die persoon precies dezelfde excursie als wij geboekt te hebben.

Naast mensen kijken vind ik bij het cruisen ook de afwisseling tussen relaxte zeedagen en actieve havendagen geweldig.  Tijdens een zeedag geniet ik de hele dag en avond aan boord van alles wat dit magnifieke schip te bieden heeft. Als je wilt luieren, ga je op een ligstoel aan dek liggen of in het solarium, waar het overdekte zwembad is. Wil je sporten, ga je lekker naar het fitnesscentrum. Maar je kunt ook kiezen voor een hemelse massage, meedoen met een Zumba-les, luisteren naar een lezing over de volgende bestemming of een kookworkshop volgen. Om maar wat te noemen.

Gedurende de dagen dat het schip aanlegt in een haven, gaat mijn hart sneller kloppen bij de gedachte dat ik weer allemaal nieuwe dingen ga beleven. Het is steeds opnieuw weer een spannende ontdekkingsreis om de omgeving te gaan verkennen. Heerlijk.

Deze cruise voert ons onder andere naar Istanbul, waar het schip een nacht zal blijven liggen zodat we er twee hele dagen kunnen rondstruinen. En dat is ook wel nodig, want het vroegere Constantinopel heeft veel te bieden.

Als ons schip ’s ochtends aanlegt in de imposante haven, kijken we tijdens ons gebruikelijke ontbijt op het achterdek onze ogen uit. We liggen pal in het oude stadscentrum met fantastisch zicht op verschillende moskeeën. De diverse minaretten steken fier boven de andere gebouwen uit. Plotseling kan ik niet wachten om aan land te gaan.

We hebben dit keer gekozen voor een begeleide excursie van ruim anderhalve dag. Onze eerste stop wordt het Topkapi-paleis. Een groot ommuurd complex met lieflijke tuinen  gelegen aan de Bosporus. Ooit was het de residentie van de Ottomaanse sultans. Tegenwoordig kun je er een uitgebreide collectie Chinees porselein, juwelen en originele gewaden die de sultans droegen bewonderen. En gelet op de enorme omvang van die prachtige kostuums, hadden de sultans meer dan genoeg te eten.

Dan op naar de Hagia Sophia, de basiliek die na de verovering door de Ottomanen werd omgetoverd tot een moskee. Het is een indrukwekkend gebouw, zowel van binnen als van buiten. Tegenwoordig is het het enige monument waar alle soorten geloof naast elkaar staan afgebeeld. Voorwaar een inspiratie voor de rest van de wereld.

Volgende stop is het ondergrondse waterreservoir, een enorm complex bestaande uit 336 Corinthische zuilen waartussen zich water – compleet met grote vissen – bevindt. Een en ander wordt sprookjesachtig verlicht door mooie geel-oranje lampen, waardoor het een feeëriek geheel wordt. Heel bijzonder, zo in hartje Istanbul.

Na een korte lunch brengen we nog een bezoek aan de overdekte kruidenmarkt, waar het een grote mengelmoes is van niet alleen alle denkbare, exotische kruiden maar ook van vele theesoorten, gedroogd (Turks!) fruit, waterpijpen, zeepjes en handgeschilderd keramiek. Het devies is afdingen totdat je minstens op minder dan de helft uitkomt. De keus is zo overweldigend dat ik uiteindelijk slechts met bananenthee en een sieraad dat Het Kwade zou moeten afwenden de markt verlaat.

Wij eindigen onze dag met een boottocht op de Bosporus; aan de Europese kant gaan we op en aan de Aziatische kant keren we terug. We bewonderen chique villa’s, hotels en lounge-clubs en genieten van de heerlijke, koele bries door onze haren.

De volgende dag starten we met een bezoek aan de wereldberoemde Blauwe Moskee. Hoewel ik een truitje met mouwtjes en een broek tot over de knieën aan heb, word ik bij aankomst meteen voorzien van een donkerblauwe lap die over mijn middel wordt geknoopt en die tot aan mijn tenen reikt. En uiteraard moet ik ook een hoofddoek op, een lichtblauwe. Schoenen uit en dan mag ook ik me naar binnen begeven. H. was al een stuk vooruit gelopen. Als hij zich omdraait om te zien waar ik gebleven ben, barst hij in lachen uit bij het zien van mijn zedige gestalte.

Binnen heerst stilte, het is nog vroeg in de ochtend. We bewonderen het fijne handwerk van het glas in lood, de tegeltjes en het enorme tapijt. Dit is de enige moskee ter wereld met zes minaretten. Ondertussen voelt het vreemd met zo’n hoofddoek op. Zeker omdat de mannen die niet hoeven, voel ik me op slag niet meer gelijkwaardig. Van achteren lijken  de vrouwen nu ook allemaal op elkaar. Het individuele karakter valt weg. Wellicht dat dit anders voelt voor vrouwen die dit uit geloofsovertuiging doen, maar voor mij is het een opluchting als ik de doek aan de uitgang weer mag inleveren. En mijn haren weer in model kan brengen.

Hierna hebben we vrije tijd om door de stad te struinen en de Grand Bazaar te bezoeken. Deze laatste is een enorme overdekte structuur met een grote hoofdstraat en verschillende zijstraten. Zijden sjaals, leren jasjes en vloerkleden strijden om onze aandacht. De verkopers zijn alert maar niet al te opdringerig. Hoewel er eentje is die, als ik zijn waren van dichterbij bekijk, lachend tegen me zegt: “I need your money”.  Vrij apart, maar in ieder geval eerlijk.

In het straatbeeld valt het contrast tussen de Westerse, hippe meiden en jongens en de gesluierde dames en vrome mannen erg op. Hopelijk slagen ze er in om in vrede en harmonie samen te blijven leven.

Moe van het geslenter strijken we uiteindelijk neer op een gezellig terras en drinken, samen met een Amerikaans koppel, nog een heerlijke cappuccino alvorens terug naar het schip te keren.

Eenmaal aan de kade bewonder ik de enorme maar toch zeer elegante en imposante structuur van het cruiseschip voor de zoveelste keer. Als ik even later over de loopplank aan boord ga, begroet het personeel me met een warme glimlach en een welgemeend “welcome home!“. En zo voelt het ook.

Ik ben weer thuis.

© Pascale Bruinen

Cruise Control (2)

 

Zo stond ik in de Blauwe Moskee…
Cruise Control (2) 2e
en dit is het ondergrondse waterreservoir in Istanbul, waar men ook geregeld modeshows en andere culturele evenementen houdt.

Cruise Control (1)

Volgens de gangbare uitleg is cruise control een technisch middel om de snelheid van een voertuig vast te zetten, zonder dat je zelf gas hoeft te geven. In mijn vocabulaire, die van een zelfverklaarde cruisefanaat, staat het voor een manier van reizen waardoor je het ultieme vakantiegevoel vasthoudt, zonder dat je daarvoor zelf iets hoeft te doen.

Cruisen is in, cruisen is hip, cruisen is wow. Daar waar de rest van de reismarkt de afgelopen jaren zo’n beetje is ingestort, is het aandeel cruise-vakanties alleen maar fors gestegen. Mocht jij je nog afvragen waarom, lees dan even verder.

Cruisen is geweldig omdat…

* je eindelijk verlost bent van die dagelijkse wandeling naar hetzelfde stomvervelende dorpje;

* je nooit last hebt van vervelende vliegen, muggen, wespen of andere insecten die je op het vaste land zo vervelen;

* je kinderen van 0 tot 18 jaar ook de tijd van hun leven zullen hebben;

* je aan boord heerlijk kunt zonnen maar toch gespaard blijft van zand dat overal in en tussen komt;

* er altijd en overal fantastisch schone wc’s onder handbereik zijn waar ik letterlijk van de grond zou durven te eten;

* dit een van de weinige manieren is om super comfortabel op moeilijk(er) bereikbare plaatsen te komen;

* je zelden zo veel verschillende bestemmingen in relatief korte tijd kunt aandoen;

* zeezicht écht altijd gegarandeerd is;

* je razendsnel kennis maakt met de meest uiteenlopende interessante mensen;

* de klantgerichtheid en service aan boord onvergelijkbaar zijn want waar vind je een poolbutler die ijsgekoelde handdoekjes aan je ligbed komt brengen?;

* je helemaal niks hoeft maar tegelijkertijd tal van activiteiten kunt ondernemen;

* aan boord een zeer aparte, gemoedelijke sfeer van gelijkgestemdheid heerst;

* de kwaliteit en variatie van het eten superieur zijn;

* het een verademing is om tussen (bijna) alleen maar zeer beleefde en vriendelijke mensen te verkeren;

* de zee van een hypnotiserende schoonheid is waar je nooit genoeg van kunt krijgen om naar te kijken;

* je de fijne afwisseling hebt tussen zeedagen waarop je kunt uitrusten en havendagen waar je lekker op excursie kunt;

* de schoonheid en indrukwekkendheid van het schip blijven imponeren, ook al zit je er al voor de zoveelste keer ruim anderhalve week op;

* je zo de beste prijs/kwaliteitsverhouding hebt die binnen de reiswereld mogelijk is;

*  je nergens anders aan land zo’n hygiëne en zuiverheid zult aantreffen;

* het een zeer veilige manier van reizen is, ook voor singles;

* het ideaal is voor mensen die slecht ter been zijn, immers alle hulp is voorhanden, er zijn voldoende faciliteiten voor gehandicapten zoals speciale wc’s en er is zelfs een speciale tillift voor in het zwembad;

* je ondanks de aanwezigheid van zo’n 3500 mensen aan boord altijd ergens een rustig plekje kunt opzoeken waar je je kunt terugtrekken om bijvoorbeeld lekker te lezen ;

* het een onvergetelijke ervaring is te ontbijten met zicht op niks anders dan de Caribische of Middellandse Zee;

* er geen of nauwelijks luchtvervuiling is op open zee;

* je er het zachtste en schoonste drinkwater ooit zult drinken;

*  je zo kunt afkomen van je zeeziekte-fobie;

*  het aan boord een ultraluxe drijvende mini-variant is van de Verenigde Naties met tientallen verschillende nationaliteiten die – vaak in schrille tegenstelling tot in de “gewone” wereld – heel gezellig en vreedzaam met elkaar omgaan.

Natuurlijk is deze opsomming – gebaseerd op mijn cruise-ervaringen met Royal Caribbean en Celebrity Cruises – verre van compleet.

En eigenlijk heb je ook helemaal geen redenen nodig om te gaan cruisen.

Je moet het gewoon doen en zelf ervaren!

© Pascale Bruinen

Cruise Control (1)

Cruise Control (1) 2e

 

Volgende week deel 2!

Cruise Journaal Celebrity Reflection

Laatste dag…Zelfs een cruise van 11 nachten gaat te snel voorbij. Voilgende keer misschien nog een langere boeken, ha ha!
Maar vandaag was een geweldige afsluiting met een route langs de Amalfi kust met plaatsjes zoals Sorrento, Positano en Amalfi. Maar ook de minder bekende zoals Minori, Maiori en Sant’Agnello zijn absoluut de moeite waard om te bezoeken. We hadden een uitmuntende buschauffeur en dito gids; af en toe lag ons leven letterlijk in handen van onze chauffeur met die soms levensgevaarlijke capriolen van de Napolitaanse chauffeurs. Behalve de Amalfi kust ben ik voorstander ervan om ook de Napolitaanse stijl van rijden te verheffen tot de status van Unesco erfgoed…
Vanavond nog één keer eten met onze vier Britse, twee Canadese en twee Amerikaanse vrienden aan tafel en dan moeten we ernstig gaan afkicken.
Als jullie nog meer redenen moeten hebben om een cruise te boeken met Celebrity zou ik zeggen: waar anders vind je excellente service, een ongelooflijk mooi en elegant schip, super comfortabel bed, prachtige bars, zalig eten, iedere morgen ergens anders je ogen openen zonder met bagage te hoeven slepen, vriendelijke mensen, een bibliotheek, een binnenzwembad, jacuzzi’s enz enz allemaal samen in één reis? Mijn advies? Boeken die cruise!
Tot de volgende keer…Happy sailing!

IMG_4812